Rozdział XXI '' Watpliwości ''

Dla wszystkich ,którzy mają do mnie cierpliwość ;) I dla moich Huncwotów <3

"- Och, jesteś prefektem, Percy? - zdziwił się jeden z bliźniaków.

- Dlaczego nam nie powiedziałeś? Nie mieliśmy pojęcia.

- Daj spokój, przecież pamiętam, że cos o tym wspominał - powiedział drugi bliźniak. - Raz... -Albo dwa... -Chwilę temu... -Przez cale lato..."

-Eee...Hermiona... Co wy robicie ? 

Dziewczyna spłonęła rumieńcem .  Klęczała z dłonią na palcach Draco i patrzyła się ze wstydem na całą jej klasę . Wszyscy Gryfoni spojrzeli na nią ,na jej rękę i na śpiącego profesora. 

-Nic Harry! Po prostu Snape'owi coś jest i musimy go zanieść do panie Pomfrey. To wszystko. -Puściła szybko rękę Ślizgona i wstała . Wyjęła różdżkę i spojrzała na przyjaciela z błagaiem. Nadal nie był do niej przekonany ,odkąd dowiedział się prawdy. - Mógłbys nam pomóc. My jako prefekci możemy chodzić po szkole ,ale jakbyś mógł przypilnować ,żeby reszta tu czekała. Powiemy McGonnagal co się stało i przysle jakieś zastępstwo ,albo coś . 

-Jasne ,mogę to zrobić .

-Okej to my pójdziemy ,a i Ślizgoni chyba poszli na wagary czy coś ,więc się nimi nie przejmuj. -Podniosła magicznie ciało profesora pół metra nad ziemię i popatrzyła się wymownie na Draco ,który ciągle klęczał przed pustą posadzką i  . -Ogarnij się Malfoy . Idziemy.  - Chłopak wstał patrząc na nią lekko urażoną ,ale ukrywaną za obojętnością miną. Przechodząc między kolegami przywitała się szybko z Ronem i poszła dalej ''niosąc'' ciało Snape'a.  Za nią wlókł się jakiś przygaszony Draco ,ale ciągle udawał obojętność . A może to ona sobie coś wyobraża. Albo spędza z nim za dużo czasu i wydaje jej się ,że widzi rzeczy ,których nie ma . Usłyszała za sobą pytanie rudzielca. 

-Harry ,może pójdę z nimi ?  Ta Fretka chyba za bardzo się zbliża do Hermi nie uważasz ? 

-Uspokój się Ron. Przecież oni tylko idą do pielęgniarki . W dodatku się nienawidzą . Pomyślałbyś trochę .- Odpowiedział Wybraniec ,choć Hermiona wyczuła w tych słowach wahanie . Zignorowała ich rozmowę ,choć miała ochotę powiedzieć to tak głośno ,żeby usłyszał cały Hogwart : Malfoy to najgorszy ,tchórzliwy padalec jakiego miała okazję spotkać i nigdy z nim nie będzie !  Ślizgon z łatwością dotrzymywał jej szybkiemu krokowi , choć starała się ,aby nie mógł . Najpierw dziewczyna skierowała się w stronę Pokoju Nauczycielskiego. Podczas szybkiego marszu przez korytarze panowała cisza. Tylko raz przerwał ją Draco .

-Posłuchaj .Hermiona czy nie mogłabyś zroz... ? - Dziewczyna natychmiast mu przewała . Zignorowała błagalny i szczery ton jego głosu.

- Nie nie mogłabym .  I nie odzywaj się do mnie . Nie rozumiesz ,że nie wybaczę ci tego jak chciałeś poświęcić Ginny ?-Chłopak złapał ją za nadgarstek ,gdy przyśpieszyła kroku i powiedział. 

-To nie tak ! Nie rozumiesz . - Hermiona odwróciła się wściekła i popatrzyła mu prosto w oczy , z których biło tak wiele emocji i uczuć. Szczerość ,ból ,wahanie, cierpienie ,chęć bycia zrozumianym i ... coś czego dziewczyna nie rozumiała. Jakby bardzo chciał ,żeby mu wybaczyła . Od razu zmiękła jej serce ,ale nie dała tego po sobie pokazać.  Wyzwoliła się z jego uścisku i opuściła ciało Snape'a na ziemię składając ręce na piersi .

-Tak ? To mi wytłumacz. Proszę ! - Jej słowa wciąż ociekały gniewem ,sarkazmem i wyzwaniem. Chłopak westchnął i opuścił ręce . Widać było ,że walczy ze sobą . Hermiona udając niewzruszoną stała i czekała .

-Ja... Nie mogę ! - Hermiona prychnęła . - Uwierz naprawdę ! Nie mogę ci powiedzieć ! To zbyt niebezpieczne ! -Dziewczyna odwróciła się i zaklęciem podniosła ponownie profesora ,najwyraźniej zbyt gwałtownie ,bo  jęknął ,a jego twarz wykrzywiła się w grymasie.

- Jak sobie chcesz Malfoy. I tak ci nie wierzę . Idziemy zanim twój opiekun przesiąknie całą tą Ognistą . - Chłopak ponownie westchnął ale poszedł za nią już nie próbując się z nią zrównać.   Doszli do Pokoju Nauczycielskiego ,gdzie zastali tylko profesor Sprout ,która zmartwiona stanem profesora ,a także nim zirytowana napisała szybki list z wyjaśnieniem do profesor McGonnagal . Sama postanowiła zająć się zastępstwem ,a Prefekci mieli przetransportować Snape'a do pielęgniarki . Tak też się stało . Hermiona w czasie drogi do pani Pomfrey zaczęła mieć wątpliwości ,czy dobrze postąpiła z Draco. Czy powinna być tak oschła i okropna? Może mówił prawdę ? Ale na razie nie chciała dopuszczac do siebie takiej możliwości. Wolała myśleć ,że to Draco jest wszystkiemu winny . Tak było łatwiej . Gdy doszli ,pielęgniarka o mało co zawału nie dostała na widok nieprzytomnego ,mamroczącego przez sen i czerwonego od alkoholu profesora. Natychmiast położyła go na najbliższym łóżku i faszerowała go milionami zawartości różnych flakoników . Czerwony eliksir - na oczyszczenie krwi. Hermiona poznała go po charakterystycznym zapachu siarki i  bananów. * Potem zielono-niebieski - Kac , pomarańczowy - zatrucia... I tak dalej i tak dalej . Po jakimś czasie  pielęgniarka zdała sobie sprawę ,że dwójka uczniów nadal tam stoi ,czekając na nie wiadomo co .

-Co tak stoicie ?  Na lekcje i to już ! - I w tym momencie trzy razy zadzwonił jakiś dzwon w oddali . Hermiona podskoczyła . 

-Co się dzieje ?

-Jak to ,nie wiesz kochaniutka ? To nowy system dyrektora. Co roku uczniowie musieli pilnować czasu aby zdążyć na lekcje a w tym co jakiś czas dzwonią dzwony ,ogłaszając koniec lub początek lekcji. Dwa razy - początek . Trzy - Koniec lekcji . Cztery - Alarm początkowy - Zbiórka w Wielkiej Sali  . Pięć -Wszyscy mają opuścić szkołę . Grozi wam niebezpieczeństwo. - Wyrecytowała kobieta i dodała. - Coś ty robiła przez cały tydzień kochana ? - Przyjrzała jej się i nie przestała gadać . -Ach Panna Granger ! Nie poznałam pani ! Przepraszam jakoś mnie rozkojarzył ten przypadek ! - Wskazała na Snape'a .  

-Nic się nie stało . Naprawdę .Ale chyba musimy już iść na lekcje Pani Pomfrey. -Dziewczyna chciała skończyć tę rozmowę . Wiedziała ,że szkolna pielęgniarka potrafi jak chce długo gadać. -Do widzenia ! - Krzyknęła jeszcze dziewczyna na odchodnym i pośpiesznie wyszła z sali. Za nią szedł znowu cicho i smutno Draco . Dotarli pod klasę do Obrony Przed  Czarną Magią i wtedy Hermiona  przypomniała sobie o czymś . Jej torba ! Zostawiła ją przecież przed klasą do eliksirów ! 

-No nie... - Powiedziała do siebie i mijając zaskoczonego Malfoy'a pobiegła na urwanie głowy pod salę  Snape'a .  Na miejscu oczywiście znalazła swoją własność ,ale też zobaczyła ,że nie tylko ona czegoś zapomniała. Czarna skórzana torba z wyszytym godłem Slytherinu i małymi zielonymi inicjałami. D.M. No jasne. On też musiał tu zostawić torbę ? Nie ma mowy żeby mu ją wzięła . Jak sam zapomniał ,to się musi pofatygować i ją wziąć ! Odwróciła się aby odejść i usłyszała dwukrotne bicie dzwonów. No jasne przerwa się skończyła ! Już miała pobiec z powrotem kiedy kątem oka zobaczyła czarną plamkę przy ścianie. Westchnęła i różdżką podniosła torbę Ślizgona i pobiegła ile sił w nogach. Pod salą nikogo już nie zastała. Zapukała i weszła do środka przerywając tym samym powitanie dyrektorowi. Zaczerwieniła się po cebulki włosów i wyjąkała. 

-Przepraszam panie profesorze...ja musiałam... 

-Nic się nie stało panno Granger. Tylko powiedz mi proszę... Po co ci ta torba? - Wskazał  na wiszącą w powietrzu Ślizgońską torbę . Draco poderwał się z krzesła ogląając się w okół siebie ,jakby szukając brakującego elementu . 

-Panie profesorze to moja wina ! Zapomniałem torby z pod sali i Hermiona nie spóźniłaby się ,gdyby nie to ,że mi ją przyniosła. -Wszystkie zszokowane twarze zwróciły się na blondyna . Zazwyczaj Draco oskarżyłby ją o kradzież torby ,byle tylko jej zaszkodzić .Tylko Dumbledore miał jakąś taką wszechwiedząca minę i lekko się uśmiechał . Hermiona szybko przeszła do swojej ławki obok Harrego i Rona . Oddała  torbę właścicielowi i dyrektor zaczął lekcję bagatelizując całą sprawę . Wszyscy znów skupili się na lekcji ,chociaż dziewczyna czuła jeszcze kilka ciekawskich spojrzeń na plecach . Lekcja była nudna. Uczyli się zaklęcia protego ,które Hermiona opanowała w trzeciej klasie.  Po dzwonku wszyscy wyszli ,a Hermiona została na chwilę na prośbę dyrektora. Ciekawiło ją co zamierza jej powiedzieć ,ale nie była jakoś specjalnie przerażona . Podeszła do biurka na środku sali i czekała ,aż Dumledore skończy układać książki .

-No więc jak zauważyłaś Hermiono ,jestem nowym nauczycielem Obrony Przed Czarną Magią .  Ale tylko ty właśnie się dowiadujesz ,że nie na długo . Otóż jutro przybędzie tu profesor Bennett. Chciałbym ,żebyś zaprowadziła go do jego pokoju i powiedziała kilka ogólnych informacji . Ja niestety nie mam na to czasu . 

- Oczywiście ,zrobię to . Kiedy mam go zaprowadzić. 

- Jutro po szóstej rano . Będzie przy bramie od  Hogsmeade , więc będziesz musiała pojechać po niego wozem . Dziękuję za pomoc. 

Hermiona wyszła i zastanawiając się czemu to właśnie ona ma powitać nowego nauczyciela poszła na kolejną lekcję. 

***

Draco stał przed drzwiami i czekał ,aż dziewczyna wyjdzie z sali. Dyrektor pewnie odjął jej punkty  za spóźnienie ,albo dał jej szlaban. A to wszystko jego wina. Mógł nie zapomnieć o tek cholernej torbie ! A ona mu ją przyniosła ,chociaż nie musiała. Nadal go nienawidzi  i mu pomaga. W jego sercu znów zagościła nadzieja ,że dziewczyna mu wybaczy . Ale i tak będzie musiała poznać prawdę . Musi wiedzieć ,że gdyby obronił Ginny mógłby stracić coś ,na czym mu zależy tak bardzo ,że poświęciłby własne życie ,żeby to osiągnąć . 

Po kilku chwilach dziwczyna wyszła na szczęście nie zauważając go i poszedł za nią na kolejne lekcje. 

Ciekawe po co ma jej pilnować dla Czarnego Pana ? Może ma zauważyć jakiś tajny plan Zakonu ? Cóż prędzej czy później się  dowie .

***

Po kolacji Hermiona wróciła do swojego pokoju. Nie poszła do biblioteki uczyć się z Draco ponieważ  już wszystko umiała i na prawdę nie chciała teraz spędzać z nim czasu. Zrobiła wszystkie zadania na cały tydzień w godzinę i ukąpawszy się poszła spać. Jutro musi wcześnie wstać jeśli chce zdążyć na spotkanie z nowym nauczycielem i nie chciała się spóźnić.

o~*~o

Mam nadzieję ,że ten odrobinę dłuższy rozdział zrekompensował trochę moje poprzednie liche bazgroły ;)

*Jakich bananów wtf ? O.o  Nie ma to jak pisać jedząc bananowy budyń... :D

Versatile Blogger Award II

Dzięki wielkie za kolejną nominację do nagrody 

 Versatile Blogger Award

: D 

Osoba ,która mnie nominowała to 

Samui

z bloga 

http://wojowniksmierci.blogspot.com

Zasady:
1) Podziękować nominującemu blogerowi u niego na blogu.
2) Pokazać nagrodę Versatile Blogger Award u siebie na blogu.
3) Ujawnić 7 faktów dotyczących samego siebie.
4) Nominować 10 blogów, które na to zasługują.
5) Poinformować autorów nominowanych blogów.

Oto mój Medalik <3 

Siedem Faktów o Mnie : 

1. Lubię Pandy <3

2. Mam trójkę rodzeństwa 

3.I psa razy Leonberger ;)

4. Chciałabym zdać w niedalekiej przyszłości studia medyczne (kardiologia lub psychoterapia ), psychologiczno-pedagogiczne ,muzyczne ,humanistyczne lub muzyczne XD

5 . Gram na fortepianie i flecie poprzecznym :D

6. Rysuję wszystko ,oprócz osób które znam osobiście . Jakoś nigdy mi nie wychodzą ;) 

7.  Nie zdziwiłabym się gdybym na przyszłość okazała się starą panną z psami w domu ,czytającą przed kominkiem Pottera :)

To na tyle ,gdyż nie ma blogów ,które mogłabym nominować ;) 

Jest kilka które czytam ,ale mam zasadę ,żeby nie nominować blogów najbliższych przyjaciół ,no a  resztę już nominowałam ;) 

o~*~o

 Następny rozdział ukaże się szybciej i będzie dłuższy od poprzedniego ;) 

No i zapraszam na Toma ,Facebooka i Aska ;)

                                 

Rozdział XX '' Puls ''

Dla:   Hani ,Gosi  .Edyty  i Magdy <3

Moich Huncwotów <3

"- Zawsze uważałem, że my z Fredem powinniśmy dostać ze wszystkiego P, bo sam fakt, że pojawiliśmy się na egzaminach, był powyżej oczekiwań."

Wiem ,wiem coraz dłużej czekacie na rozdziały :( Przepraszam was za to ,ale wiecie... szkoła ,życie ;) Mam nadzieję ,że mi wybaczycie i nadal będziecie czytać moje bazgrołki ,pomimo ,że rozdziały są rzadziej ;) Bo ja to wszystko pisze dal Was <3 

Snapem? - Hermiona na początku zamarła w bezruchu ze zdziwienia ,słysząc oddalające się kroki Ślizgonek. Po chwili otrząsnęła się i jeszcze usilniej usiłowała go z siebie zrzucić . Bezskutecznie. Był za ciężki a w dodatku przykrywał ją ciałem tak ,że witać było tylko głowę i jedną rękę ,usiłującą go zrzucić . Nie ruszył się ani o milimetr . Gryfonka pewnie umarłaby ze strachu ,gdyby nie to ,że czuła bardzo powolne uderzenia serca. Dum...Dum...Dum......Dum........Dum........ Rytm stawał się coraz wolniejszy i wtedy Hermiona nie wytrzymała . Wiedziała ,że pewnie zjawi się zaraz chmara Ślizgonów ,którzy będą śmiać się albo zbyt emocjonalnie komentować stan zdrowia swojego opiekuna . 

-Pooomocy !!! - Wrzasnęła z całej siły. Nic . Wszyscy rozchodzą się na lekcje ,to czemu jej klasy jeszcze tu nie ma ? Harry ,Ron ... Ktokolwiek ,kto by jej pomógł . Niestety na razie nie słyszała ,żeby ktoś się zbierał choćby pofatygować się i sprawdzić kto wzywa pomocy . Hermiona powtórzyła wezwanie ,coraz bardziej rozpaczliwie ,lecz musiała temu zaniechać ,ponieważ brakowało jej tchu ,przez to ,że jej płuca przygniatało ciało profesora . Ciągle usiłowała je zrzucić i wołała ostatkiem oddechu. Daleko jej było do uduszenia ,lecz już nie krzyczała . Leżała i czekała aż ktoś podejdzie pod klasę .

 Bo podejdzie ,prawda ?

***

Draco biegł przez korytarze i był jeż bardzo blisko lochów . Gdy pokonywał ostatnie schody w dół usłyszał za sobą kilkanaście biegnących osób . Odwrócił się i zobaczył wszystkich Gryfonów z jego klasy*  w komplecie . Dobrze przynajmniej mu się nie oberwie . Ale pomyślał ,że pogrąży ich jeszcze bardziej i pobiegł jeszcze szybciej ,żeby przyjść chociaż trochę szybciej niż oni . Na szczęście  nie zauważyli go i w dodatku usłyszał jak ktoś z tyłu się wywraca. Oczywiście jak to ''przyjaciele'' wszyscy też się zatrzymali i pomagali  fajtłapie. Longbottom ,albo Weasley ...  Pomyślał Draco i pobiegł dalej . Do przebycia zostało mu jeszcze kilka korytarzy . Idąc zajęłoby mu to jakoś z  siedem minut ,ale tak to będzie w sali za dwie .  Nagle usłyszał echo jakiegoś dźwięku . Pobiegł dalej i usłyszał  go znowu ,tylko głośniej . Trzeci raz powtórzył się dopiero jeden korytarz prze salą. 

-Pooomocyy! 

To był krzyk . Na pewno krzyczała jakaś dziewczyna . Jak to ktoś tuż koło sali do eliksirów woła pomocy ,a Snape jej nie pomaga ? Dziwne.  Snape był czasem ... oschły ,ale nie był zły . Na pewno nie odmówiłby pomocy nikomu... No może Potterowi .

Draco pobiegł pod salę i to co zobaczył ,prawie zwaliło go z nóg . 

Jego opiekun i ojciec chrzestny leżał  jak  kłoda ,a z pod jego barku wystawała mała ręka próbująca go zepchnąć . Ktoś pod nim jest ?! Merlinie co się tu wydarzyło ? Potem zobaczył zza głowy nauczyciela ogromną burzę kasztanowych loków . Tak dobrze znał ich kolor ,fakturę . Nie mógłby się pomylić.

-Hermiona ?

Ręka zamarła a głowa dziewczyny wychyliła się zza czarnych przetłuszczonych włosów . 

-Malfoy ? No świetnie jeszcze on ! 

Draco był tak zaskoczony tą sytuacją ,że nie próbował  wymyślać jakiejś odpowiedzi .

-No co tak stoisz idioto ?! Zdejmij go ! Zaraz się uduszę . - Hermiona wyglądała jakby chciała go zdzielić . 

Chłopak ocknął się i podszedł do leżących na ziemi . Chcąc nie chcąc musiał się zaśmiać . Wszakże ta sytuacja wyglądała całkiem śmiesznie .-Nie śmiej się tylko mi pomóż .- Ale Draco dalej chichotał . Wspólnymi siłami udało się zdjąć profesora i Hermiona natychmiast wzięła głęboki wdech i oddychała tak przez kilka chwil. Wstała i stanęła przed Draco . 

-Eee.... Dzięki. 

-Nie ma za co . Wiesz ,że nigdy nie zrobiłbym nic ,żeby cię skrzywdzić . 

-No chyba nie ! Wiesz ,wątpię ,czy to twoje niekrzywdzenie mnie wyjdzie mi na dobre . Oddawanie mnie w ręce Vol... Czarnego Pana nie było dobrą metodą.

 -Ale Hermiono ja...

 -Nie chce cię słuchać Malfoy ,ok ? Dzięki ,że zapobiegłeś mojej śmierci pod spitym nauczycielem eliksirów ,ale teraz nie chcę z tobą o tym gadać . 

-Spitym ? - Draco zasmucił się ,lecz ta informacja go orzeźwiła . -Jak to ? 

-No nie czułeś jak mu jedzie z paszczy Ognistą ?

-Nie wąchałem mu ust... 

-Wiesz ja raczej nie miałam wyboru. Leżał na mnie prze dziesięć minut. - Hermiona spojrzała na profesora i podeszła do niego . Kucnęła i zbadała mu puls . -Żyje . I wiesz ... on chyba ...śpi. 

- Że co ? Skąd to wiesz ? Co ty tam robiłaś z jego szyją ? 

- Badałam mu puls. Serio nie wiesz co to jest ? - Zdziwiła się ,a Draco pożałował ,że pokazał niewiedzę . Powinien był zachować maskę perfekcyjności . Odpowiedział jak najdumniej umiał . 

- Nie, nie wiem . 

Hermiona westchnęła . ''Matko takie podstawy ,a on nie wie jak określić czy człowiek żyje ...'' To wyrażał jej mina i zapewne myśli . 

-Okej nauczę cię tylko szybko ,bo zaraz się zjawi reszta klasy .

-Nie zjawi się. 

-Co ? 

-Ślizgoni urządzili zbiorowe wagary ... - Draco uniósł uczy do sufitu . - A Gryfoni się wleką przy schodach . 

-Czemu nie poszedłeś ? 

-Na co ? 

-Na wagary .

 -Zapomniałem o tym . -Zaśmiał się chłopak. - Zresztą i tak to beznadziejny pomysł . To jak pokażesz mi jak się bada ten ...

-Puls . 

Draco widział ,że dziewczyna nie miała wielkiej radości z spędzania z nim czasu ,jednak jej chęć przekazywania wiedzy zwyciężyła . Uklękli  obok leżącego na plecach ,na posadzce śpiącego Snape'a . Hermiona wyciągnęła rękę i dwa palce : środkowy i wskazujący wyciągnęła do przodu ,a resztę złożyła.  Przyłożyła te palce pod miejscem ,gdzie kark styka się ze szczęką ,trochę poniżej ucha  i zaczęła tłumaczyć .

-Zobacz przykładasz tutaj te dwa palce i czekasz . Lekko przyciśnij ,ale nie za mocno i zobaczysz ,że poczujesz puls . Puls to ... jakby ci to łatwo wyjaśnić .... Zobacz krew krąży w naszym ciele w okół i w okół  całego krwiobiegu. I jeśli tak krew krąży to znaczy ,że człowiek żyje . I właśnie to krążenie krwi możesz poczuć palcami przez skórę ,w niektórych miejscach. Jeśli poczujesz delikatne uderzenia z pod palców ,to  będzie to puls. I jeśli go nie wyczujesz ,to albo coś ,źle robisz ,albo człowiek nie żyje .No dobra teraz ty . -Draco zasłuchany w przejętą swoimi naukami dziewczyną wyciągnął rękę i dotknął miejsca na szyi Snape'a ,gdzie przed chwilą spoczywały palce dziewczyny. Nic nie wyczuł . Powiedział to i wtedy dziewczyna wzięła delikatnie ,i z dystansem jego dłoń w swoje ręce i skierowała jego palce w odpowiednie miejsce pod uchem.  Rrzeczywiście poczuł delikatne uderzenia . Uśmiechnął się do dziewczyny . I w tym momencie na miejsce dotarli Gryfoni . 

  

o~*~o

wiem ,że krótki :(

*Chodzi o klasę eliksirów ,bo chyba każdy wie ,że Ślizgoni i Gryfoni mają ten przedmiot razem ;)

o~*~o

Prorok Wieczorny

Zapraszam na : 

Facebooka : 

https://www.facebook.com/HermionaRiddleCorkaVoldemortaBlog?ref=hl

Aska : 

http://ask.fm/EolkaBlog


I na Toma  <3

historiadziedzicaslytherinu.blogspot.com

Tom Marvolo Riddle

Wiem ,wiem ,nie było długo rozdziałów ,ale jedną z przyczyn był mój nowy blog :) 

Zapraszam wszystkich Ślizgonów na 

historię chłopca ,którego nikt nie zrozumiał . 

http://historiadziedzicaslytherinu.blogspot.com/

Komentujcie ,Obserwujcie ,oceniajcie  <3 

o~*~o

Rozdział XIX '' Prześladowca ? ''

Dla Hani/Kilofika  <3

I dla moich czytelników  starych i nowych <3 Aśś :*  ,Wiktoria :* ,Hermi ,M . Ired ,Clauii.... *.* Eweline ,Elodie , Isabella , Ada (Pomyluna ) ,Ada Riddle ,  Karolina , Inga , Erica , LaFinDeLaVie ,  Julia , Jilly  , Izabela  Kama <3 Każdy komentarz i czytelnik wiele dla mnie znaczy <3  :* 

Witamy w szkole ! :D

Komentujcie i dołączajcie do obserwatorów :*

"Nikt prócz Filcha nie kwapił się jakoś, by jej pomoc. W tydzień po ucieczce Freda i George'a Harry był świadkiem, jak profesor McGonagall przyłapała Irytka na próbie poluzowania kryształowego kandelabra, i mógł przysiąc, że słyszał, jak powiedziała do poltergeista kątem ust: "Odkręca sie w druga stronę"."

Krótki ,ale zawsze ;)

    Hermiona obudziła się rano ,pełna zaprzeczeń i niekończących się myśli .  Ciągle zastanawiała się ,co będzie za tydzień ,dzień czy nawet godzinę. Wszystko może się wydarzyć ...

Ale na razie trzeba korzystać z życia .Z tych dni ,czy minut ,które jej pozostały .

Ubrała się i z zadowoleniem stwierdziła , że jej szata mniej wisi na ciele . Przynajmniej tak jej się wydawało .  Przeczesała splątane włosy ,umyła zęby i wyszła .  W pokoju wspólnym spotkała  Jess'a  i pogadali przez chwilę o lekcjach . Standardowa przyjacielska rozmowa. Nic ciekawego . Gdy oboje postanowili już pójść do  Wielkiej Sali ,z pokoju wyszedł Draco  . Oczywiście . Gdy zobaczył dziewczynę ,spiął się i  wymamrotał ''cześć'' .  Jess patrzył to na jednego ,to na drugiego z uniesionymi brwiami . W końcu  odchrząknął i przewał ciszę .

- Chodźmy Hermiona ,bo się spóźnimy . - Położył dziewczynie rękę na ramieniu .  Ocknęła się z ciągłego wgapiania się w Ślizgona z irytacją . Pokiwała głową i wyszli ,a za nimi ,kilka metrów dalej podążył Draco .

Nic nie mówili ,ale chłopak trzymał się dziwnie blisko za nimi .  Gdy wchodzili po schodach Hermionę zaczęło to irytować. Po jakimś czasie popatrzyła na sufit i chciała się  odwrócić ,kiedy niespodziewanie jej noga zachaczyła o schodek i dziewczyna upadła na kolano. Szybko się pozbierała ,w towarzystwie pytań Jess'a i Draco ''Nic ci nie jest? ,Wszystko dobrze ? '' .Odwróciła się i złożyła ręce na piersi z groźnym ,lekko zarumienionym wyrazem twarzy .

-Malfoy ,masz jakiś problem ? Czemu idziesz za nami ? - Draco zamarł i szybko przybrał minę niewiniątka .

-Nie ,idę na śniadanie jak każdy w tej szkole .

-Nie wierzę ci. Gdyby tak było ,to byś szedł inną drogą ,albo chociaż dalej za nami. Pytam czemu idziesz zaraz za nami ?-Chłopak zmieszał się ,ale nadal trzymał swoją wersję.

- Po prostu ta droga jest najkrótsza . Nie śledzę was .

-Taa... -Hermiona mu się przyjrzała i w końcu odwróciła się powiedziała .- Jak chcesz.- I chwyciła Jess'a za rękę ciągnąc go dalej w stronę Wielkiej Sali .

***

Draco patrzył na oddalające się splecione dłonie i  jego własne jakimś sposobem same złożyły się w pięści . Spojrzał  na nie i natychmiast je rozluźnił . Co jest ?  Jest zazdrosny o dziewczynę ,którą upatrzył sobie ,do Merlin tylko wie czego Voldemort . Nienormalne .  Musi natychmiast przestać tak o myśleć niej  . Może przecież zginąć za miesiąc ... tydzień... dzisiaj...  Nie chciał teraz o tym myśleć ,więc po prostu poszedł dalej za dziewczyną ,tym razem z większą dyskrecją .  

Na śniadaniu ciągle ją obserwował ,a zaraz gdy wstała od stołu  ,poszedł w jej ślady.  Blaise chyba coś do niego mówił ,bo gdy blondyn wstał ,ten walnął go w ramię i coś krzyknął . Draco odwrócił się w jego stronę i  lekko zirytowany powiedział.

- No co  ? 

-Mówię do ciebie idioto ! Czy ty mnie w ogóle słuchasz ? Ciągle tylko patrzysz na stół Gryfonów i nie  reagujesz .

-Co ? Nie patrzyłem na stół  Gryfonów ! Po co miałbym to robić ?  Nie ma tam nic ciekawego .  -Blaise nie był przekonany do jego wersji ,więc przycisnął przyjaciela.

- Nie wiem po co ,ale ewidentnie coś cię tam zainteresowało . Z tego co pamiętam ,to nie interesowałeś się ostatnio nikim , o Gryfonkach nie ma mowy. 

- O czym ty w ogóle do mnie gadasz ? Jasne ,że o Gryfonkach nie ma mowy ! Tam są tylko brzydule ,zdrajczynie i ....szlamy . - Draco znowu zagnał się w świat rozmyślań.  

-No i znowu ! - Blaise popatrzył na niego z niedowierzaniem ,a następnie pomachał mu ręką przed nosem .- Halo ? Ziemia do Smoka ! -Blondyn otrząsnął się z myśli i odwrócił do przyjaciela . - Jezu Malfoy, weź ty się ogarnij ! Zazwyczaj nie jesteś taki przymulony ,chyba ,że weźmiesz.... Zaraz. Draco do cholery ,czy ty znowu coś ćpasz ?  - 

-Co? Nie ! Nie ćpam debilu ! Myślę ! 

-Taa jasne ,a ja jestem Merlinem . Przyznaj się . Co brałeś ? - Chłopak zaczął mu przeszukiwać kieszenie ,ale zaraz dostał po łapach. 

-Nic nie brałem ,kapujesz debilu ?  Weź się uspokój ! 

- Draco jak wrócisz do prochów to cie zabiję . Tymi rękami. - I znów pomachał mu dłońmi przed oczami . 

-Okej ,okej ! Kapuję ! Ale nie wracam do żadnych prochów. A teraz dajże mi spokój człowieku . - Blondyn wstał i rozejrzał się . Dziewczyna już wyszła ,podobnie jak połowa sali . Draco zaklął w myślach i wybiegł z Wielkiej Sali . Po schodach skierował się do swojego pokoju.  Zerknął na plan i chwytając torbę pognał na eliksiry. 

***

 Hermiona  stała przed salą Snape'a w lochach . Do lekcji zostało jeszcze dziesięc minut więc była tam tylko ona i dwie Ślizgonki ,które patrzyły na nią śmiejąc się i poszeptując . Po chwili  usłyszała ciężkie ,głośnie i szybkie kroki . Jakby ktoś biegł . Po chwili z za zakrętu ,metr od niej pojawiła się rozmazana postać ,w czarnych szatach . Gryfonka nie wiedziała kiedy ,ale już leżała na ziemi przygnieciona czyimś ciałem . 

-Co do cholery? Uważaj jak biegasz kretynie ! - Wrzasnęła i zepchnęła z siebie postać. Jednak nieuważna osoba najwyraźniej powinna zrzucić  parę kilo ,bo Hermiona za nic nie mogła jej ruszyć . Nagle zobaczyła nad sobą twarze przerażonych Ślizgonek.- No pomóżcie idiotki ,nie stójcie jak słupy soli. 

- Ale... On chyba stracił przytomność.... O matko ale on żyje prawda ? O nie jak on umarł to wszystko będzie na nas ! - Obie zaczęły piszczeć i wrzeszczeć ''Nie ! '' 

-Uspokójcie się ! On chyba żyje ! Pomóżcie go ze mnie zdjąć ,czy coś ! - Hermiona nie miała pojęcia co za debil ,biegnąc po korytarzu ,upadł  ,zwalił ją na ziemię i zemdlał ,ale miała tego dość. Brakowało jej thu bo ciężka klatka piersiowa przygniatała jej własną  . Wiedziała ,że to mężczyzna i ,że  dostanie on od niej poważną dawkę punktów ujemnych dla domu . Jak już z niej zejdzie . Niestety na to się nie zanosiło . Dwie Ślizgonki  przeraziły się co niemiara i zaczęły jeszcze bardziej panikować.

-Chyba ?  Ona powiedziała chyba?  O matko  zabiłyśmy Snape'a ! - Zaczęły piszczeć i wrzeszczeć i uciekły. 

Snape'a ?!

o~*~o

Rozdział XVIII '' Czarna Sowa ''

Dla  Wszystkich i Nikogo ;)

Sorki za  troszkę dłuższą przerwę ,ale wiecie ;) Szkoła (Hogwart oczywiście XD) i te sprawy ;)Teraz rozdziały będą mniej więcej raz na tydzień ;)

 Proszę was o  komentarze   i  dołączenie do obserwatorów   jeśli wam się podoba ^-^

   
Biedny Snape ja bym nie wytrzymała z takimi dzieciakami :D

  "- Czy pamiętasz, jak mówiłem, że ćwiczymy zaklęcia NIEWERBALNE, Potter?

- Tak.

- Tak, proszę pana.

- Nie ma potrzeby zwracania się do mnie per pan, panie profesorze."

    

  Draco dotarł do zamku i zatrzymał się . Może wejść i zaryzykować Filacha ,albo  nie wchodzić i być bezpiecznym... Nie chodziło o  godzinę ,ale o to całe błoto ,które najprawdopodobniej będzie musiał sprzątać ,jeśli woźny go przyłapie . Oczywiście nie było mowy o spędzeniu nocy przed drzwiami jak jakiś bezdomny ,więc Draco po cichu popchnął drzwi  i   wszedł do środka.   Szybko przeszedł w stronę schodów i obejrzał się za siebie . Wszystkie kafelki po których przeszedł ,były czarne z błota i oblepione mokrym i źdźbłami trawy . Chłopak westchnął i machnięciem różdżki usunął brud z podłogi. Normalnie za nic w świecie nie pomógłby Filchowi ,tracąc jednocześnie okazję na zepsucie mu dnia . Jednak dzisiaj nie miał ochoty na psucie komuś humoru. Sam był zdołowany i nie życzył takiego humoru nawet  wrednemu charłakowi .  Wyczyścił buty kolejnym zaklęciem i poszedł szybko do swojego pokoju. Przy kominku siedział Ernie ,a z pokoju Jess'a słychać było ,że ten ma gościa . Draco zrozumiał z hałasu ,że to jakaś bezsensowna kłótnia o Quidditcha ,prawdopodobnie z członkiem drużyny. Ślizgon rzucił na pokój Jess'a   zaklęcie   uciszające i poszedł do pokoju.  Rozejrzał się w poszukiwaniu książek .Cholera ! No jasene przecież zostawił je pod posągiem jakiejś wiedźmy jak wyszedł za Hermioną z biblioteki ! Kolejny kłopot. Dobrze ,że  może wychodzić po 22 bo załapałby teraz niezły szlaban u Filcha ... Wyszedł z pokoju i zamykając za sobą drzwi usłyszał dziwny dźwięk  . Odwrócił się i  i rozejrzał . Nic. Żadnych duchów ,czy ludzi .  Ernie też już poszedł do pokoju. Ogień w kominku już dogasał  i znowu panowała cisza. Kiedy znowu  rozległ się cichutki odgłos czegoś... jakby drapania ? Draco nasłuchiwał . Kolejne drapnięcie i  chłopak zauważył ,że dziwny dźwięk pochodzi od strony drzwi Hermiony .  Cofnął się .

Nie może tam wejść . A co jeśli coś jej się dzieje ? I dlatego drapie w drzwi ? To najbardziej bezsensowna teoria na świecie.  Ale nie mógł ryzykować więc nie myśląc  za wiele zrobił dwa kroki w przód i otworzył drzwi .  Zaraz skoczyła na niego ogromna kupa rudego futra ,wywracając go na ziemie.

Kot?

Podniósł zwierze ze swojej  twarzy . Zaraz tego pożałował  widząc zbliżającą się do niego   łapę i czując na policzku piekąca zadrapania . Odrzucił  kota  i zaklął . Wstał i otrzepał z szaty futro .  Świetnie ! Hemiony nie ma w pokoju ,a on zaraz zgubi jej kota.  Kota, który  wydrapał mu pazurami dziurę w policzku. Rozejrzał się i dostrzegł  zwierzątko ,chodzące po oparciu kanapy .  Draco zamknął drzwi do pokoju dziewczyny  ,hamując potrzebę wejścia tam i powoli skierował się w stronę kota .Tez zjeżył się na jego widok i czmychnął   w kąt pokoju .Draco podszedł do niego ,ale zwierzak przebiegł mu pod nogami i pognał w stronę portretu ,który się otworzył i kot zniknął . Ślizgon nie myśląc pobiegł za  nim . Przebiegli kilka pięter i dopiero na trzecim Draco zdołał doścignąć kota ,który wbiegł w ślepą uliczkę .  Chłopak westchnął i podziękował w myślach matce ,że miała kota. Powoli uklęknął naprzeciw kota i ciągle się w niego wpatrując  wyciągnął do przodu jedną rękę  skierowaną wierzchem dłoni do podłogi. I czekał . Kot z początku się nie ruszał ,ale po jakimś czasie rozluźnił się i wychylił łebek w stronę chłopaka.  Potem zrobił jeden ostrożny kroczek w jego stronę ,potem kolejny i tak aż doszedł do chłopaka na odległość kilku centymetrów. Ostrożnie powąchał dłoń  Ślizgona a następnie ją polizał .  Potem przysunął się do końca i zaczął mruczeć i łasić się do ręki blondyna.   Draco zaśmiał się i głaszcząc zwierzaka wziął go na ręce i skierował się w stronę  podziemi.  Oczywiście ,nie liczył na spokojne dojście do pokoju bez żadnych skandali. Tylko jak wyszedł na schody usłyszał kroki i już szykował się na kłótnię z Filchem ,kiedy usłyszał wściekły i zdziwiony ,dobrze mu znany głos.

- Malfoy? - Chłopak odwrócił się  . Przed nim stała zaskoczona i  Hermiona.  - Co ty do cholery robisz z moim kotem ?!

Draco usiłował coś powiedzieć ,ale jakoś nie mógł sobie przypomnieć ,dlaczego w sumie ma jej kota. Pamiętał za to,o wcześniejszych wrzaskach dziewczyny i naprawdę nie miał ochoty na powtórkę z rozrywki. Patrzył tak na dziewczynę i nie mógł wydusić słowa.

***

Hermiona miała taką nadzieję na spokojną resztę dnia ,a raczej nocy. Szła powoli do pokoju nie obawiając się nikogo. Chciała po prostu zasnąć i się nie obudzić przez następny rok .  I tu nagle takie coś ! Widząc Malfoya  trzymającego spokojnego i łaszącego się Krzywołapa tak ją zaskoczył ,że nawet zapomniała być wściekła. Po jej pytaniu chłopak wyglądał  na tak zagubionego i zdezorientowanego ,że dziewczyna prawie się roześmiała. Patrzył na nią jakby była jego matką ,która właśnie przyłapała go na przemycaniu ciastek z kuchni . Wyglądał tak niewinnie ,że Gryfonka chciała powiedzieć ,że nic się nie stało i ,że na pewno nie miał złych zamiarów.  Jednak nie mogła zapomnieć o wydarzeniach z dzisiejszego dnia . Opanowała się i choć nie była jakoś specjalnie zła ,nawet jeśli chłopak kradł jej kota  ,zrobiła złą minę i wlepiła w niego oskarżycielskie spojrzenie .  

-No więc ? 

Chłopak wciąż milczał i dopiero wtedy dziewczyna dostrzegła strużkę krwi ściekającą z rany na policzku ,przez szyję prosto na biały kołnierz chłopaka .  - Malfoy... Krwawisz. 

-Co? - Chłopak jakby się ocknął . 

-Krwawisz. To przez Krzywołapa ? - Dziewczyna była wciąż na niego wściekła ,ale jeśli jej kot to zrobił ,to czuła się trochę odpowiedzialna . Chłopak popatrzył na nią zdziwiony ,a potem zrozumiał.
- Krzywołap?  Ciekawe imię...  -Kot zeskoczył z jego ramion prychając i podbiegł do dziewczyny.  Draco dotknął twarzy i  na palcach zostały mu ślady krwi . -Eee to nic takiego...
Hermiona westchnęła .  Naprawde nie miała ochoty rozmawiać z Ślizgonem ,ale po krótkim zastanowieniu ,wpatrując się w krew wyciągnęła różdżkę i  skierowała ją na twarz blondyna .  Po chwili zadrapania ,zamknęły się i krew przestała cieknąć .  Już miała odejść ,ale sumienie oczywiście jej nie pozwoliło.
- Przepraszam za niego. Nielubi za bardzo lubi ludzi. - I odeszła nie patrząc na chłopaka. Miała nadzieję ,że nie pójdzie od razu za nią i nie zrobił tego . Doszła do pokoju i usiadła na łóżku. Spojrzała oskarżycielsko na Krzywołapa ,który  usiadł na przeciw niej i jakby nigdy nic lizał sobie łapkę.
-Serio ? Musiałeś akurat jego ? Nie mogłeś podrapać innego debila ?
Kot tylko kichnął i poszedł do kąta obrażony ,kładąc się na legowisku. 

***

Draco odczekał pięć minut i poszedł śladem dziewczyny. Nienawidziła go i mu pomogła . Dziwne ,myślał ,że  nawrzeszczy na niego   i odejdzie . Może jednak nie nienawidzi go  aż tak bardzo ? 

***

Lord Voldemort siedział rozwalony na kanapie spity do nieprzytomności.  W okół niego kłębiły się stosy pustych butelek ,a w powietrzu unosiła się mocny zapach alkoholu . Przez mahoniowe drzwi wślizgnął się do środka drobny człowieczek o twarzy przypominającej szczura . Powoli małymi kroczkami podszedł do swego pana i zaczął zbierać z podłogi  butelki .  

-Glizdogon. - Człowieczek pisnął i podskoczył na dźwięk  cichego ,ale wciąż groźnie brzmiącego  Czarnego Pana .  - Mógłbyś do cholery pozabijać te hipogryfy ? Latają w te i z powrotem ,tak bez celu. Okazuję im litość . Zabij je ,niech się nie męczą. A potem je ugotuj i zanieś mojej córce . - Glizdogon ,gdyby nie był tak przerażony ,z całą pewnością by się zaśmiał . Jego Pan nigdy nie dawał się ponieść emocją i nie robił rzeczy niepotrzebnych . Teraz w pół leżał na kanapie upity w trupa i  widział hipogryfy. Sługa  powstrzymał uśmiech i zwrócił się do wciąż mamroczącego coś o pieczeni z hipogryfów Voldemorta  .

-Córki ,mój Panie ?  Ależ  nie ma Pan córki .

-Siedź cicho i zabij te hipogryfy. Za dużo gadasz Glizdogonie. 

Rozległo się pukanie do drzwi . Do pokoju wszedł Śmierciożerca w  masce. Oczywiście Czarny Pan poznał go od razu .Lekko wyprostował się na kanapie i otworzył oczy. 

-Czegóż potrzebujesz Lucjuszu ? 

Maska zniknęła i ukazała się zuchwała twarz bogatego blondyna .Pokłonił się i przemówił.

-Ależ nie potrzebuję niczego mój Panie . Jedyne czego chcę to wiedza. 

-Wiedza Lucjuszu.... To bardzo niebezpieczna rzecz.  Nigdy nie wiadomo kiedy ci się przyda ,a kiedy chciałbyś się jej pozbyć. Może przysporzyć ci kłopotów i szczęścia. W większości przypadków tego pierwszego . W takim razie czego chciałbyś się dowiedzieć ?  

Nowo przybyły zawahał się . 

-Doszły mnie słuchy mój Panie... że dziś miał Pan okazję zabić szlamę i zdrajczynię krwi ... I chciałbym się zapytać czy mam skończyć twoje poczynania.  Mój Draco z pewnością pomoże.

-To nie będzie konieczne. I  masz błędne informacje . Nie miałem dziś okazji ani przykrości spotkać żadnej szlamy.  Co więcej Lucjuszu ,przekaż wszystkim ,że nie wolno im nic zrobić tej dziewczynie . Jeśli stanie jej się krzywda zabije winnego i jego rodzinę . Zrozumiałeś ? 

- Tak mój Panie . Ale ... O którą dziewczynę ci chodzi Panie ? Z tego co słyszałem była tam tylko Weasley'ówna i szlama Granger. Mylne informacje otrzymałem ? 

-Nie Lucjuszu. Macie nie krzywdzić tej ... Granger . Ona będzie mi potrzebna.Powiedz synowi ,że ma jej pilnować. Jeśli tego nie zrobi ... Chyba nie muszę ci tłumaczyć.... A i musisz wiedzieć ,że to nie jakaś zwykłą szlama.Jest ważna dla tej wojny ,więc lepiej się postaraj ,żeby jej nic nie  było . Koniec rozmowy. 

Lucjusz pomyślał ,że jego pan zwyczajnie się upił ,ale ponieważ nawet wtedy był niebezpieczny natychmiast ukłonił się i wyszedł. Powiedział wsystkim o najnowszych wieściach,przez co załapał tysiące śladów  po paznokciach Bellatriks ,która w chwili  szaleństwa rzuciła się do drzwi z zamiarem ,najprawdopodobniej chcąc delikatnie mówiąc porozmawiać z Voldemortem o jego decyzji . Ledwo ją powstrzymał i musiał znów użyć przeciw niej eliksiru na wściekliznę .  Tylko to na nią działało . W rzeczywistości Bella nie była wariatką. Cierpiała na poważną odmianę psychozy i czasami ,szczególnie gdy była zła ,miała napady szaleństwa ,takie jak teraz. Ogólnie to była całkiem normalna . No... prawie .  

***

  Nazajutrz wcześnie rano Dracona obudziło stukanie w  drzwi . Wstał i otworzył  . Nie zobaczył nikogo i był zły ,że jakieś przesłyszenia wyciągnęły go tak wcześnie z  łóżka. Już miał zamknąć drzwi ,kiedy usłyszał krótki pisk z  podłogi. Spojrzał w dół i zobaczył czarną sowę . Kucnął i odpiął również czarny list od jej nóżki .  Draco doskonale wiedział od kogo jest ta wiadomość . Tylko jedna osoba wysyłała by mu potajemnie mroczne listy ,całe czarne i   o niegdy nie przewidzianej zawartości. Jego ojciec ,Śmierciożercy . Westchnął  ,pogłaskał sówkę i zamknął drzwi . Usiadł na łóżku i otworzył kopertę .

Draco 

Czarny Pan ma dla Ciebie zadanie. Masz przypilnować ,żeby pewnej osobie w Hogwarcie nie stała się krzywda . Jeśli zawiedziesz  Czarny Pan zabije  Ciebie ,mnie i twoją matkę .

Nie wolno Ci o nic pytać i zdradzić komuś swojego zadania . 

Wykonaj je dobrze ,a zostaniesz nagrodzony .

Tą osobą jest Hermiona Granger.

 Twój Ojciec                   

Lucjusz Malfoy               

o~*~o

Rozdział XVII '' Oczy ''

Z dedykacją dla :  J. K. Rowling :D (Taaa jakby niby miała kiedyś tu wejść XD ) Kochamy cię !!! <3

 Proszę was o  komentarze   i  dołączenie do obserwatorów   jeśli wam się podoba ^-^

Tak jak kiedyś pisałam ,że dodaję nazwy rozdziałów ,tak teraz dodaję cytat z Harrego   nad każdym nowym wpisem ;)  Tak na rozluźnienie i wspomnienie uczuć ,które nam towarzyszyły podczas wspaniałej podróży po świecie Magii ;)  Dzisiejszy cytat (od którego serio chce mi się płakać i śmiać jednocześnie )

 " -Kiedy ja się będę żenił - powiedział Fred, pociągając za kołnierz swojej szaty - nie będzie żadnych takich bzdur. Możecie się ubrać w co chcecie, a ja spetryfikuję mamę na czas wesela."

  Draco wracał smętnie do zamku. Było już pewnie bardzo późno . Niebo było prawie czarne i wszystkie gwiazdy były dobrze widoczne.   Jego szata lepiła się do mokrego od deszczu ciała . Było mu zimno ale nie dbał o to. Za to chłód  bijący od pewnej dziewczyny w jego wspomnieniach zamrażał mu kości do samego szpiku. Gdyby tylko wiedziała... Nie mógł jej powiedzieć. Nie mógł też pozwolić ,żeby on zginął . Kilka godzin temu stanął przed potwornie trudnym wyborem. Ona albo On . Jednak gdy się dowiedział ,że Czarny Pan nie chce jej zabijać ulżyło mu. Nie musiał wybierać ,oboje przeżyją . Potem pojawił się kolejny problem. Ginny . Jeśli ona zginie Draco będzie żałował całe życie , Hermiona go znienawidzi ale On przeżyje . Próbował , tak bardzo się starał ! Stanął w jej obronie i na nic mu to przyszło. Hermiona i tak go nienawidzi ,ale przynajmniej wszyscy żyją.  Gdyby tylko wiedziała to  by mu wybaczyła jego ''tchórzostwo''. Wspomniał sobie jej krzyki po tym jak Voldemort zniknął. Właśnie ,dlaczego on w sumie zniknął ?  Zapewne dostał mentalnie jakieś ważne wieści  i to one uratowały życie Ginny i Hermionie... Cóż ktokolwiek był za to odpowiedzialny ,Draco miał ochotę go ucałować. Nieco się rozpogodził skupiając się na myśli ,że nikt ,komu by tego nie życzył ,nie umarł i wszystko jest dobrze ,poza tym ,że pierwsza dziewczyna która jest dla niego ważna przez cały jego pobyt w Hogwarcie go nienawidzi. Teraz chciał w miarę spokojnie dotrzeć do Hogwartu ,więc odepchnął od siebie tę myśl i krok za krokiem zbliżał się w stronę zamku.

***

Harry i Ginny odwrócili się do siedzącej na łóżku dziewczyny. Była blada jak kreda i lekko drżały jej ręce. Mimo zdenerwowania uporczywie ,prawie desperacko patrzyła im raz po raz w oczy. 

-Hermiona ! Nic ci nie jest ! Całe szczęście ! - Harry podbiegł do przyjaciółki i objął ją łagodnie . Jej wciąż kościste ramiona przycisnęły go mocniej ,jakby dziewczyna się żegnała przed długim wyjazdem. Po chwili puściła go i tak samo mocno zajęła się ściskaniem Ginny . Rozejrzała się za Ronem ,który chcąc ,nie chcąc też był jej przyjacielem i też go całkiem lubiła.  Jednak Rudzielec odciągnął Harry'ego dwa kroki za jego łóżko i zaczął mu coś mówić tak cicho ,że oczywiście obie dziewczyny wszystko słyszały. 

- Myślałem ,że jesteśmy przyjaciółmi ! - Harry w odpowiedzi na oskarżenie przyjaciela spojrzał na dziewczyny z miną wyrażającą coś pomiędzy '' Ja nic nie zrobiłem !'' i '' On do reszty zwariował ,czy co ?'' . Ginny uśmiechnęła się rozbawiona  tą sytuacją  lecz Hermiona ,choć bawiło ją zachowanie Rona, nie miała za bardzo nastroju na śmiech. 

- No bo jesteśmy ! O co ci znów chodzi ? - Zdziwiony Harry przeniósł wzrok na przyjaciela. 

- Taaak taki dobry z ciebie przyjaciel ,a jak masz okazję to dobierasz się do mojej żony !- W głosie rudzielca czuć było lekki gniew i poczucie zdrady .

- Co ?! Ron zwariowałeś ? Ty nie masz żony ! I nie dobieram się do niej ! - Harry był lekko rozbawiony.

- Jak to nie mam ?! A kogo właśnie obmacywałeś ? 

- Co ? ...- Harry już zupełnie nic nie rozumiał. On zwariował ,czy co ? Po chwili coś mu przyszło do głowy. - Ron ,a kto jest twoją żoną ? 

- No Hermiona ,a kto inny ? - Ron trochę się uspokoił . Obaj spojrzeli na dwie dziewczyny ,które natychmiast odwróciły się do siebie ,udając ,że niczego nie słyszą.

- A czy.... Czy Hermiona o tym wie ? 

-No... Nie zdążyłem jej jeszcze powiedzieć... Ale wiesz jak jest stary.... Ona na pewno już się domyśliła... No bo ona już od pierwszej klasy coś do mnie... - Wskazał na swoje serce. - No wiesz...

Ginny już śmiała się do upadłego ,a Hermiona nawet się uśmiechnęła. To był miły wstęp ich kolejnej rozmowy i zakończenie przyjaźni... 

- Wiem ,wiem Ron. Okej obiecuje się do niej ... nie dobierać.- Tu nawet Harry nie wytrzymał i wybuchnął głośnym śmiechem ,starając się to ukryć za pomocą kaszlu. Oczywiście Ron się nabrał. Przeszli obaj na drugą stronę łóżka i usiedli. Harry i Ginny mieli łzy w oczach i ciągle rechotali nie mogąc się powstrzymać . Hermiona też się uśmiechała . Tego już Ron nie przegapił .

-Z czego się śmiejecie ? 

-Z ... niczego - Wytłumaczyła wciąż śmiejąca się Ginny.- Przypomniał ....mi się taki żart .- Harry kiwnął głową zgodnie. 

-To dobrze. Wiesz Hermiono muszę ci coś powiedzieć . - Nowa salwa śmiechu u dwójki pozostałych przyjaciół. Zachował jednak poważny ton. - Wiesz.... 

Hermiona tak strasznie chciała pozwolić sobie na przedłużenie tej chwili i pozwolenie Ronowi na jego ''wyznanie'' . Ale im więcej będzie wspomnień tym większa rana w sercu po stracie przyjaciół. Dlatego postanowiła mu przerwać.

- Ron pogadamy potem, okej ?

- Jasne.- Uśmiechnął się jakby dostał całusa. Harry przetarł oczy i zdążyli się już z Ginny uspokoić.  Każdemu z nich dobrze zrobiła ta chwila humoru. Teraz rzadko ktoś się śmieje, wszyscy myślą o śmierci , stracie ,Voldemorcie. Własnie teraz przyszła taka chwila . Wybraniec zaczął.

- Hermiono co ci zrobił Voldemort ? Dlaczego nie mogłaś mówić i jesteś nadal taka blada ? To jakieś zaklęcie o działaniu podobnym do drętwoty ?

-Nie ,nie Harry . To nie to...

-A dlaczego tak zniknął ?- spytała Ginny.

- No bo... przypuszczam ,że może coś go wezwało ... Może ktoś miał dla niego wieści ? - Kurde ! Znowu stchórzyłam !

- Wiesz to całkiem dobra myśl... Okej pójdziemy do Dumbledore'a i zapytamy go o zdanie.- Harry zaczął wstawać. - Czyli wszystko z tobą dobrze ,tak? Pójdziesz z nami ? - Podnieśli się z Ginny i Ronem z łóżek i tak jak ostatnio zaczęli iść w stronę drzwi .

- Nie ! - Wykrzyczała dziewczyna. Odwrócili się zdziwieni .- Znaczy... Bo go dzisiaj chyba nie ma... 

- Jest ,na pewno. Musimy mu powiedzieć . Idziemy !- Zarządził Harry. Hermiona zacząła  nerwowo ściskać w rękach poszewkę z kołdry. Rozglądała się za czymś co by jej pomogło. Gdy zobaczyła jak ręka jej przyjaciółki dotyka klamki krzyknęła desperacko. 

- Zaczekajcie ! - Odwrócili się ponownie a na ich twarzach było widać zdziwienie .- Ja... Ja muszę wam coś powiedzieć.- Zawrócili się i usiedli . 

- No więc ?- Spytał lekko zszokowany Wybraniec . Hermiona chwyciła z materaca swoją różdżkę i skierowała ją na drzwi. Wypowiedziała trzy różne zaklęcia maskujące , broniące i wyciszające.  Brwi jej przyjaciół się uniosły . Ron jak zwykle się wyłączył i nie reagował na nic. Westchnęła i odłożyła różdżkę . 

- No więc... Ja rozmawiałam z Dumbledore'm ... 

- Tak pamiętamy ,przed śpiączką...- Wtrąciła Ginny.

- Tak ,właśnie . No i on powiedział mi coś.... Coś ważnego.  Opowiadał mi o rodzinie ... Toma Riddle'a .

- Co ?! Mówił ci coś o Voldemorcie i nie powiedział nic mi ? Ale to może mi pomóc w jego pokonaniu ! - Harry wyglądał na zdradzonego. 

- Nie... to raczej...- Hermiona chwyciła się za nadgarstek ,przygryzając dolną wargę. Nie chciała pomagać w zabiciu ojca. Jej najlepsi przyjaciele chcieli go zabić . Ona go nienawidziła ale... był jej ojcem...  -  Mówił mi o jego ... nowej rodzinie.

- O Śmierciożercach ? - Harry nie rozumiał.

 - Nie... o jego ... prawdziwej rodzinie .

- Voldemort nie ma rodziny. Wszyscy umarli ,albo ich pozabijał .- Hermiona nie miała za złe Harry'emu ,że źle o nim mówi. Rozumiała go ,ale sama nie powiedziała o ojcu niczego złego . Na razie oceniała go z czynów ,ale jak poznała jego historię naszły ją wątpliwości. 

- Właśnie Dumbledore opowiedział mi ,że Sam-Wiesz-Kto ma rodzinę. Miał żonę i .... dzieci . 

- Co ? Jak to ? Czemu ja nic nie wiem ? Ale zaraz... miał ? Też ich pozabijał ? - Hermiona lekko się zirytowała . Jak można go tak powierzchownie oceniać? Chociaż zaraz się uspokoiła. Cóż Harry nie jest jedyną osobą ,która ma do tego pełne prawo ...   

- Nie ,nie zabił ich... jego żona ... umarła i... ona go opuściła... i potem ... wiesz ... Bo...- Hermionie głos się łamał . 

- Spokojnie Hermiona ! Wszystko będzie dobrze ! Po prostu powiedz !- Harry pogłaskał ją po ramieniu . - Czyli mówisz ,że  miał żonę i dzieci... Żona go opuściła i umarła... Dobrze zrozumiałem ? 

- Tak... To tylko... 

- Może ci pomogę .- Powiedziała Ginny . - Powiedz co się stało z dziećmi ? Zostały z nim ? Poszły z matką?

- Tak...znaczy Ab... znaczy chłopak poszedł z matką ,a dziewczyna została odesłana do Dumbledore'a . - Hermiona ledwo sklejała słowa ,ale udało jej się jeszcze wykrztusić to zdanie, zanim z oczu zaczęły jej spływać po policzkach łzy. 

- Spokojnie. Wszystko dobrze . Czy oni umarli ? - Hermiona dławiła się łzami ale pokręciła głową. 

- Nie-e. Dziew-wczynka trafiła do mugolskiej rodziny i uczy się w Hogwarcie. 

- Że co ?! Mamy w szkole pieprzoną Córkę Voldemorta ?! I nic nie wiedziałem ?!Trzeba ją natychmiast stąd

usunąć ! Przecież ona pewnie jest szpiegiem ! -Hermiona przestała płakać. Straciłam ich . Na zawsze.

-To ja. - Powiedziała cicho ale już bez płaczu w głosie . 

-Co ? Nie słyszałem .- Powiedział ciągle wściekły . Hermiona wstała i powiedziała głośniej patrząc mu prosto w oczy.

-To ja. 

- Co ty ? - Zdziwił się.

- Ja jestem tą dziewczynką. To powiedział mi wtedy Dumbledore. I to dlatego dzisiaj Voldemort zniknął. Poznał mnie. To przeze mnie lata koło szkoły od dwóch tygodni.

Harry patrzył na nią zszokowany . Nie ruszył się ani o milimetr. Cisza w pokoju był prawie bolesna. Nikt się nie ruszał .  Ginny wstała i pierwsza zaczęła .

- Hermiono... jesteś pewna ? Może to jakaś pomyłka... - W jej głosie czuć było strach.

- Nie ma pomyłki Ginn. To prawda. - Hermiona spojrzała na przyjaciółkę i przez chwilę wyglądały jakby miały zacząć płakać i przytulać się jak dawniej ,ale przerwał im wściekły głos Harry'ego.

-Więc cały ten czas byłaś jego szpiegiem ! Udawałaś przyjaciółkę a my jak głupcy ci ufaliśmy ! Przez siedem lat !  Daliśmy się okłamywać a ty ....

- Dosyć Harry ! Nie widzisz ,że to dla niej szok ?! Może jeszcze obwiń ją o zabicie twoich rodziców ! Jesteś okropny jak możesz tak mówić ?! - Ginny wstawiła się za znów bliską płaczu przyjaciółką. 

- Dobrze ! W takim razie niech Dumbledore wszystko wyjaśni ! - I pociągnął za ręce obie dziewczyny. Otworzył drzwi i prawie zbiegł w wściekłości po schodach. Przebiegł przez tłum zaskoczonych gryfonów i tak dotarli pod pomnik orła.

-Jakie jest hasło ?! - Spytał Hermionę szarpiąc lekko jej ręką.  Wyglądał na kogoś kogo właśnie zdradziła własna matka. Albo najlepsza przyjaciółka...

- Nie wiem Harry...

- Jakie jest hasło ?!! - Powtórzył . Był zdesperowany. Szukał jakiegoś racjonalnego wyjaśnienia na to wszystko ,ale nie mogąc go znaleźć chodził w kółko bez celu. - Przecież musiałaś tu jakoś wejść ! 

-Nie to Trelowney mnie wpuściła... 

Nagle posąg orła zaszurał i odsłonił schody. Tak sam z siebie. Harry  westchnął i pociągnął dziewczyny na górę . Hermiona była przerażona i czuła lekką ulgę. Zaraz jej przyjaciele dowiedzą się całej prawdy ,ale z drugiej strony dowiedzieli się najważniejszego i jej nie opuścili . Za sobą dziewczyna słyszała lekkie kroki Ginny ,do których zaraz dołączyły odgłosy ciężkich butów uderzających o kamień . Ron.

-Jestem ! Szukałem was no i znalazłem. Cześć Hermio.... Zaraz... Harry co ty robisz ? Czemu trzymacie się za ręce ?! Stary mówiłem ci żebyś ją zostawił ! 

- Nie teraz Ron! - Powiedziała jednocześnie cała trójka. Ron zamilkł jakby obrażony. Doszli do drewnianych czarnych drzwi w które nawet nie musieli pukać ,bo zaraz się otworzyły.  Stanęli przed dyrektorem szkoły i zatrzymali się .

- Panie profesorze ... Czy to... to prawda ? 

- Tak panie Potter. Panna Granger ,a raczej panna Riddle w rzeczywistości jest córką Voldemorta.

Harry opadł na fotel. 

-Ale jak to ? I czemu mi nic pan nie mówił ? Czemu teraz ? 

-Bo to jest odpowiedni czas Harry.

Hermiona stała przy ścianie i patrzyła na zmieniające się emocje na twarzach swoich przyjaciół ,gdy Dumbledore zaczął swoją opowieść od nowa . Hermiona starała się nie zwracać uwagi na to co mówi. Nie chciała przeżywać tego jeszcze raz. Skupiła się na myśli ,która ją uszczęśliwiała. Jej przyjaciele jej nie opuścili ! Tak się bała a tu okazuje się ,że zostali przy niej !
-Czyli ,że niby Hermiona ma być tą dziewczynką?- Gryfonka dopiero teraz zorientowała się ,że  dyrektor skończył swoją opowieść. Harry ,Ginny i Ron przenosili wzrok z niej na dyrektora i z powrotem .
-Tak Harry. Hermiona to Córka Voldemorta. - Harry stał tak oniemiały przez chwilę . Potem otworzył szeroko oczy jakby sobie uświadomił coś ogromnie ważnego ,odwrócił się i wyszedł nie patrząc na przyjaciółkę . Ginny za to podeszła do niej i zaczęła. Wciąż była lekko przerażona.
-Hermi...
-Przepraszam Ginn. Ja ... nie wiedziałam...Nie jestem jego szpiegiem ... - Zaczęła się tłumaczyć dziewczyna.
- Wiem ,wiem.Wierzę ci .- Przytuliły się . Ach Ginny... Ona jest w stanie zrozumieć wszystko....
Ron chwilę jeszcze milczał , a potem nagle wykrzyknął.
-Ekstra ! Moją żoną jest córka Sami Wiecie Kogo ! Jesteśmy połączniem światła i ciemności ! To takie pięknę ! Lece powiedzieć wszystkim!  - I pobiegł w stronę drzwi. Hermiona i Ginny zaczęły wrzeszczęć za nim.
- Ron ! Nie ! Czekaj ! Nie możesz...
Nagle drzwi zamknęły mi się z hukiem przed nosem .
-Ronaldzie ! - Chłopak odwrócił się na dźwięk głosu dyrektora .
-Co ?
-Nie ''co'' tylko ''proszę'' albo ''tak''. Nie wiem czy zrozumiałeś ,ale nikt nie może się dowiedzieć o pannie Riddle...
-Ale...
-Żdnych ale .
-Dobrze panie profesorze.- Powiedział chłopak ,ale jego mina w oczywisty sposób przeczyła słowom.
Wyszedł zacierając ręce ,a dyrektor mu na to pozwolił .
-Ale panie profesorze ! Nie widział pan ,że on kłamał ? - Hermiona była zdumiona .
-Ależ widziałem. Ale nie martw się Hermiono zadbałem o to żeby nikomu nie powiedział .Twój sekret jest bezpieczny .
Mój sekret jest bezpieczny...

***

Tymczasem Tom Riddle wpół leżał na czarnym ,mahoniowym stole trzymając w ręce prawie pustą butelkę Ognistej. Głowę oparł o drewno i dręczyły go myśli ,których nie odgadłby nawet sam Merlin. Podniósł się na chwilę ,tylko po to albu przechylić do końca butelk i wlać resztkę jej zawartości do gardła. Następnie rzucił puste opakowanie na stos identycznych ,które piętrzył się koło i w jego koszu na  śmieci .
-GLIZDOGON ! -Ryknął jak najgłośniej mógł . Gdy mały przestraszony człowieczek zjawił się w drzwiach ten  usiłując wstać ,zachwiał się i prawie wywrócił . - Przynieś kolejną !
-Ale panie...
- CO ? JAKIE ALE ? ŚMIESZ KWESTIONOWAĆ MOJE DECYZJE ?!
-Nie panie ,ależ skąd ! Tylko... Skończyła się ognista...
-TO NA MERLINA JAKĄŚ WYCZARUJ !
-Nie umiem panie ,ale mamy jeszcze... No ...
-Co znowu Glizdogonie ?
-No mamy wódkę i koniak... - Mugolski alkohol w moim domu ? No dobra trudno...
-To na co czekasz? Przynieś go !
  Po chwili Czarny Pan pił już kilku dziesiątą butelkę alkoholu. Myślał przez cały ten czas o jednej rzeczy . O pięknych brązowych oczach ,które tak wiele dla niego znaczyły...

o~*~o